“…I Was Never Written In Your Diary…”

Pagod nalang palagi ang nasa isip ko sa tuwing gumigising ako at maliligo para makapag-ready papunta sa school. E yun naman kasi ang talagang mangyayari e. Ang wlang humpay na tambay at kuwentuhan, ang mga walang katapus-tapos na joke time, at ang walang katapusan na tawanan sa mga walang kwentang bagay. Alam ko na hindi ako nag-iisa. Marami din ang tambay sa school. Mga masasaya dahil half-day lang ang pasok palagi. Haaaay, ang buhay nga naman.

Maiba tayo. naguguluhan ako kung sino si Poknat at si Bokbok. Haha. Kung sino si Kim Chiu at kung sino si Gerald Anderson. Alam ko na pero napapaisip pa rin ako ba’t naman sila bubuo ng ganong pangalan? Bakit hindi nalang Bert at Mildred? Haha. Well, siguro para maiba naman ang tema ng telenovela ngayon at para maemphasize ang mga characters ng mabuti. At para isipin nating palayaw lang ito ng mga bata. Poknat at BokBok. Ok lang yan. Buti nga hindi Kuliti at Kuto eh. Ampangit kaya. O kaya Ingron at Regla. Haha. O pwede ring RX3@3 at YTC^s para medyo futuristic ang dating. Hehe.

Ang hirap talaga ng walang pera. Napipilitan kang umutang ng wala sa oras, magpalibre ng magpalibre, at magpalibre ng magpalibre sa mga kaibigang bigay naman ng bigay… Tenkchu!!!

Anu ba magandang pag-uspang ngayon at mainit? Wag Zagu, mahal yon! Hm… Si Nostradamus? O ang sunud-sunod na nagtetext sa yo na di mo kilala? O cge yun nalang. Nag-iisip kasi ako ng pwede kong pagtuunan ng pansin ng kahit isang linggo lang para may kwenta naman kahit papano ang buhay ko. Iniisip ko kung ba’t pag lasing ang tao e lumalakas ang loob niya. Lalo na pag nakamotor xa e ang lakas niyang mag-angkas ng 3 tao. Haha. Pwede naman siguro yon pero nakakatawa lang sila pag nakamotor. Ung driver e nakaconcentrate kasi lam niyang nakainom xa tas ung nasa likod niya e nanginginig. Yung panglawa naman e nakatulog na, at yung pangatlo naman e sumusuka na sa likod. Haha. Ayos! Pinoy nga naman. Very caring sa barkada.

Ako naguguluhan din sa mga barkadang nagkakainlaban. Yikee. Mapapansin mo nalang pag sadya nang umiinit ang gilid mo. Wala ka namang magagawa kundi ituloy ang mga kwento mo. Mainit lang kasi kaya ka nadidistract. Haha. Mahihiya ka namang mang-asar kasi mukha ka lang gago. Oh, come on. Hehe. Magugulat lang ako siguro pag biglang nagliyab ang mga sumunod na pangyayari. Haha. Well, maging masaya ka nalang kung ganun. Hehe. Tuloy sa mga kwentong corny, sa mga gusto mong gawin sa mga dormmates mo, sa mga gusto mong gulpihin, at sa kung gusto mong makautang. Xet…

Bye! <@> 

This entry was posted on Friday, January 19th, 2007 at 9:49 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.