“…I Was Never Written In Your Diary…”

Gusto ko sanang maging dentist paglaki ko.

O ayan… Ayoko na nang pinag-uusapan ang past at present. Naniniwala akong mas mpait ang present kesa sa past at future. Yun lang yung akin. Kaso di pa rin maalis s isipan ko yung past. Well, kung ayaw talaga at walang magagawa, isama nalang sa mga lakad mo. Painumin mo. Pasahan mo ng baso at chaser para matuwa naman sayo. Bayaran mo na rin ng pamsahe, 6 lang kasi estudyante rin. Magtabi na in kayo sa kma para masaya. Tas ayain mong tumambay sa field. Un. It’s just a way of saying thanks fo everything. Cguro kung wla lang talagang dumating na ganun sa buhy ko, cguro hindi ako natatauhan sa mga pgkkamali ko. I’ll not be the Dre you used to know. Iba ako siguro. Oh well, salmt.. Yaan mo, seryoso ako sa "sagot-ko-pmsahe-mo program".

Sa future, gusto ko ng isang successful n buhay. Isang magandang asawa… (DEMaNDING BA?), at mass count of children. Gusto ko lhat panganay… Haha. Joke…

For the last time, napagisip-isip kong last entry ko na to para sa present ko… Peo I can sense na hinding hindi ko maiiwasan un. So I can’t promise. Try lang.

Gusto ko may sense ng kahit no ang buhay ko. Kahit man lang makapag-plant ako ng tree bago ako mamatay. O kahit makapagsult ko ng libro. O makapag-father ako ng super duper n mga tadpoles… o kaya a biiiiig pawadise of tutule. Hehe. o pwede din tutubi…

Kahit man lang nabigyan ko kayo ng matatamis kong yakap, halik, at ngiti. Un. but I’m not ready to die yet. Marami pa akong luhang dpat iiyak, gagaguhing prof, liligawan habmbuhay, at marami pang anak na palalakihin. Hehe. Sino ba naman ang ready mamatay ngayon? As in ngayon na? Itaas ang paa? Basta.

San ka ba makakatagpo ng kaligayahan? Yung tipong panghabmbuhay ang dating? Well, natanong lang.

Nasbi ko na to dati e… "Alam mo ba, para sa akin, kahit maya’t maya gusto ko ng pakiramdm na galit at di-mapkali." Yung tipong may iniisip palagi. Peo hindi galit sa mundo. At dapt wlang kahit anong epektong msama sayo. Wag naman lagi. Parang khit ppaano, ung bitterness dumidikit sayo. Para kahit papaano may pagkakamali ka. Meron parating room for improvement sa buhay. Kelangan natin ng problema para makita natin kung ano pa yung kulang, yung dapat baguhin at yung dapat galingan pa. Andun pa rin yung desire for perfection…

Ayoko pang mag-paalam. Mmi pa akong gustong sabihin. Marami na in akong hindi nasasabi sa mga kebigan ko. Nagkakasala na ako. Hehe. Magkakaalamn din. Basta.

Minsan naisip kong bumalik sa linya. yung tipong bumalik sa pagpapari. Kahit Philo Major ako e may "calling" pa akong naaramdaman. Naka-silent p kasi ako e. Ayoko pang ilipat sa "loud" o "discreet". Lord, wg niyo muna ako guluhin pede ba? Hehe. Joke. Mahirap magsalita ng patapos. Feeling ko sa buhay ko, pang chapter 56 pa lng ako e. Marami pang chapters akong dapat i-fill. Marami pang kalabaw ang dapat isilang. Marami pang criminal ang dapat huliin.

Hanggang dito nalang siguro… Blanko na utak ko eh…

Mabuhay pa rin si Kim Chiu… at siyempre ako… at ikaw…

"Mahaba pa ang buhay.. Kung mamatay ka ngayon, malas mo"

                                                                   -dre.

This entry was posted on Sunday, December 10th, 2006 at 6:08 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.